Boek
Nederlands

Mijn tweede huid : roman

Erwin Mortier (auteur)
+1
Mijn tweede huid : roman
×
Mijn tweede huid : roman Mijn tweede huid : roman

Mijn tweede huid : roman

Het leven van een jongen in een Vlaams dorp wordt beheerst door de problematische verhouding met een neef en zijn vriendschap met een medescholier.
Onderwerp
Vlaanderen
Titel
Mijn tweede huid : roman
Auteur
Erwin Mortier
Taal
Nederlands
Editie
9
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2010 | Andere uitgaves
189 p.
ISBN
9789023420378 (paperback)

Besprekingen

Ik werk gestaag aan een oeuvre

Toen Erwin Mortiers debuutroman Marcel in februari 1999 verscheen, had de uitgever het over "een auteur met een uitzonderlijk talent". Zoiets formuleren uitgevers natuurlijk wel vaker. Alleen waren de critici en het publiek het daar meteen roerend mee eens. Een rits literaire prijzen, vertalingen in het Engels en het Frans en meer dan 200.000 verkochte exemplaren volgden. Hooggespannen verwachtingen dus voor Mortiers opvolger: Mijn tweede huid.

Erwin Mortier blijft zijn rustige zelf onder alle media-aandacht die hem de jongste weken te beurt vallen. "Ik wist natuurlijk dat de critici mijn tweede boek met de microscoop in de aanslag zouden lezen. Maar ik heb gewoon naar best vermogen een tweede boek geschreven. En blijkbaar is dat wel gelukt. Vooral in Nederland zijn de recensies bijzonder lovend."

Mijn tweede huid is het tweede deel van Mortiers trilogie over de jeugdjaren in een Vlaams dorp in de jaren '60. Net als in Marcel is het hoofdpersonage van Mijn tweede huid een opgroeiende knaap die de wereld om zich heen minitieus observeert.

Kan zo'n tradionalistisch boek over klein Vlaanderen nog in deze tijd, vroegen enkele literatuurders zich onlangs af. Mortier: "Waar moet ik in godsnaam mijn boeken situeren? In Florida? In Manhattan? Ik ben in Vlaanderen opgegroeid, dit is mijn leefwereld. Iemand als Marquez krijgt toch ook niet het verwijt dat zijn boeken zich in benepen Colombia afspelen!?"

"Ik wil ro…Lees verder

Behaaglijke intimiteit in tweede roman van Erwin Mortier

Erwin Mortier

Mijn tweede huid

Meulenhoff, Amsterdam, 192 p., 665 frank.

Wat een talent. En zo'n succes. Erwin Mortier schrijft schijnbaar moeiteloos boeken die doorgaans alleen in de natte dromen van uitgevers voorkomen. Zijn debuut Marcel (1999) werd in Nederland en in Vlaanderen her en der bekroond en aan talloze literatuurconsumenten verkocht.
Wie de ontwikkelingen in de literatuur op de voet volgt, wil Mortier weleens voorbijgestreefd noemen, te traditioneel in vergelijking met nieuwe en eigentijdser stijlvormen, en vooral met een veel geringer en dus ontoereikend lawaaidebiet. Maar niemand kan ontkennen dat hij charmant, betoverend, innemend proza schrijft. En Mortier is niet traditioneel uit gemakzucht, hij weet precies wat hij doet. Hij gaat de valkuilen en de epische clichés in zijn genre handig uit de weg en toont zich technisch heel bedreven.

Zijj tweede roman, Mijn tweede huid, is het relaas in drie stadia van hoe een timide homoseksuele jonge…Lees verder

'Muziek is de absolute discipline'

Toen hij voor het eerst met een uitgever sprak, lagen er al een paar halve en twee min of meer afgewerkte romans in zijn la. 'Ik zag geen reden om me te haasten,' zegt Erwin Mortier, twee jaar en evenveel publicaties later. "Ik geloofde wel in de kwaliteit van mijn werk, maar vroeg me ook af wie op een zo klassiek en onmodieus boek zat te wachten.' Tot zijn eigen verbazing schoot hij met de snelheid van een onbenullige popster naar de top. Lovende recensies in Vlaanderen en vooral Nederland, vertalingen in het Engels en het Frans, een handvol literaire onderscheidingen, meer dan 200.000 verkochte exemplaren - Marcel werd hèt debuut van 1999. Onvermijdelijk rees de vraag of een zo eclatant succes nog kon worden overtroffen. Het antwoord van Mortier heet Mijn tweede huid, het tweede deel van zijn trilogie over de jonge jaren, een minder literair, maar eens zo rijk boek.
'Een boek over verlaten worden, eenzaamheid, verliezen", dat is volgens Erwin Mortier (°1965) Mijn tweede huid, zijn tweede roman, die morgen verschijnt. Er wordt met allengs toenemend heimwee in teruggeblikt op drie periodes uit een jeugd in een Oost-Vlaams dorp: van de kleutertijd over de ontluikende puberteit tot de adolescentie. De ontwikkelingsgang wordt geschraagd door de dood: twee sterfgevallen leiden de roman in en uit. Om al dat leed te verzachten is er ironie, zoals in de negentiende-eeuwse romantiek gebruikelijk was.

"Ik heb natuurlijk nooit de intentie gehad om een negentiende-eeuws romantisch boek te schrijven," zegt Mortier een tikje verbaasd, "maar misschien klopt die typering wel. Ik leer en geniet meer van de negentiende-eeuwse romans dan van de twintigste- of eenentwintigste-eeuwse. Er zijn in die eeuw nu eenmaal monumenten van boeken geschreven: Tolstoj, Flaubert, de Goncourts, George Eliot, (zucht) de Brontës, James, Toergenjev, Ibsen... En schrijven heeft v…Lees verder

Mijn tweede boek

De eersteling van Erwin Mortier, Marcel , was een onvolprezen voltreffer. Maakt de opvolger, Mijn tweede huid de hooggespannen verwachtingen waar?

Geen honderd vijftig bladzijden had Erwin Mortier vorig jaar nodig om wereldberoemd te worden in Vlaanderen. Zijn dunne roman Marcel kreeg de bijval waarvan andere Vlaamse debutanten alleen kunnen dromen. Volgens enkele journalisten werd literair Vlaanderen met Marcel zowat uit een lange winterslaap gewekt. De ene krant plaatste een enorme voorpublicatie. Voor een andere was de verschijning zelfs voorpaginanieuws. Daarvoor moet je normaliter al een Nobelprijs van stal halen. Marcel sprong er dan ook uit. Subtieler en suggestiever dan zijn collega-schrijvers hing Mortier een heel traditionalistisch beeld van klein Vlaanderen op. Het is een beeld dat blijkbaar nog altijd werkt, ook bij het Nederlandse leespubliek, hoezeer het stilaan ook begint te ruiken naar Bokrijk. De gevoelige stijl werd Mortiers handelsmerk. Bijna alle jonge Vlaamse schrijvers kampen met een acute stilistische vormeloosheid maar Marcel kampte veeleer met een stijlteveel.

Kwam het door dat pompeuze …Lees verder

Een literair statement - Erwin Mortier over 'Mijn tweede huid', een waardige opvolger van 'Marcel'

Toen 'Marcel' , de debuutroman van Erwin Mortier (°1965), in februari 1999 verscheen, had de uitgever het over 'een auteur die over een uitzonderlijk talent beschikt'. Dat doen uitgevers natuurlijk altijd. Alleen waren de critici en het publiek het daar in dit geval roerend mee eens. Vertalingen in het Engels en het Frans volgden, meer 200.000 exemplaren verlieten de boekhandel en een rits literaire prijzen werden naar Oost-Vlaanderen versast. Hooggespannen verwachtingen dus voor Mortiers opvolger, 'Mijn tweede huid'.

Erwin Mortier blijft zijn rustige zelf onder alle media-aandacht die hem de jongste weken te beurt vielen: «Ik wist natuurlijk dat de critici mijn tweede boek met de microscoop in de aanslag zouden lezen. Maar ik heb gewoon 'naar best vermogen' een tweede boek geschreven. En blijkbaar is dat wel gelukt. Vooral in Nederland zijn de recensies bijzonder lovend.»

'Mijn tweede huid' is het tweede deel van Mortiers trilogie over de jeugdjaren in een Vlaams dorp in de jaren '60. Net als in 'Marcel' is het hoofdpersonage van 'Mijn tweede huid' een opgroeiende knaap die de wereld om zich heen minutieus observeert. 'Kan zo'n tradionalistisch boek over klein Vlaanderen nog in deze tijd?', vroegen enkele literatuurders zich onlangs af. Mortier: «Waar moet ik in godsnaam mijn boeken situeren? In Florida? In Manhattan? Ik ben in Vlaanderen opgegroeid, dit is mijn leefwereld. Iemand als Marquez krijgt toch ook niet het verwijt dat zijn boeken zich in benepen Colombia afspelen?»

Toonla…Lees verder

De snorharen van het geslacht

Erwin Mortier bevestigt met zijn tweede roman al het goeds dat bij zijn debuut over hem werd rondgebazuind, ook al laveert hij voortdurend tussen kunst en kitsch. Wat is het geheim achter zoveel schone schijn?

FRAAIE FORMULERINGEN ONTWAKENDE SEKSUALITEIT

CULTUUR EN MEDIA - BOEKEN

Het kan natuurlijk nooit kwaad wanneer een beginnend schrijver al elf jaar een partner heeft die gepokt en gemazeld is in de media. Het is ook leuk meegenomen als je daarbij nu en dan iets maakt voor een rubriek in een krant waarvan de chef in haar vrije uurtjes talentscout speelt voor een Nederlands uitgevershuis. Maar de kwatongen die beweren dat debutant Erwin Mortier verleden jaar vooral dankzij Lieven Vandenhaute (Studio Brussel) en Marianne De Baere (De Morgen) een hit scoorde met
Marcel, hebben het mis. Mortier heeft geen hulpjes nodig. Zijn literaire stijlbloempjes spreken voor zichzelf. En hoe!

Eindelijk nog eens een jongere auteur die de literatuur teruggeeft aan haar vroegere roeping van schone letteren, ook al is
dat esthetiserende pathos sinds de Tachtigers ondertussen honderdtwintig jaar oud en dus enigszins belegen. De vijfendertigjarige Mortier geeft trouwens grif toe d…Lees verder

In zijn succesvolle debuutroman Marcel (1999) vertelde Erwin Mortier het verhaal van een negenjarig jongetje dat eind van de jaren '60, begin van de jaren '70 bij zijn grootouders wordt opgevoed en geleidelijk aan ontdekt hoe via Marcel, een familielid dat aan het Oostfront is gesneuveld, de Tweede Wereldoorlog en de collaboratie bijna tastbaar blijven meespelen in het leven van de andere familieleden. Met Mijn tweede huid, als roman breder van opzet dan Marcel, publiceert Erwin Mortier het tweede deel van wat een trilogie moet worden over de kinder- en jeugdjaren.
Ikfiguur Anton Callewijn blikt terug op zijn kindertijd en jeugd. De met weemoed ingekleurde herinneringen worden door Mortier in een doordachte structuur gevat: twee in lengte ongeveer gelijklopende delen omkaderen het omvangrijke middendeel, waarin Anton voor zichzelf tracht uit te maken hoe hij toentertijd, als twaalf- à veertienjarige, zijn plaats in de wereld zocht in te nemen. Zowel in het op…Lees verder
Deze tweede roman van de schrijver zal de lezer ongetwijfeld voortdurend doen herinneren aan diens veelgeprezen debuutroman 'Marcel'. Ook nu een concentrische beweging van het Vlaamse dorp als uitgangspunt, het boerengeslacht als context en de wat eenzelvige individualiteit van een jongen, van wie de ontwikkeling beschreven wordt van peuter via middelbare scholier tot universiteitsstudent. De jongen is zich scherp bewust van de verveeldheid en de vulgariteit van zijn milieu, die gestalte krijgen in zijn neef, maar hij vindt een soelaas in zijn medescholier Willem, die de dromerigheid van zijn karakter aanvoelt. Een dramatische gebeurtenis vormt de climax van de droefgeestigheid, die in de loop van de tijd over zijn leven komt te liggen. Bij alle bewondering voor de subtiliteit van de psychologie in het verhaal zal de lezer ontdekken dat in de debuutroman de concrete bedreiging van een kind door een familiegeheim overtuigender en fijnzinniger is verbeeld dan het lot van een karakter i…Lees verder

Over Erwin Mortier

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Erwin Mortier (Nevele, 28 november 1965) is een Vlaamse schrijver. Hij groeide op in Hansbeke, een dorpje aan de zuidergrens van het Meetjesland en deelgemeente van Nevele. Mortier woont samen met radio- en televisiemaker Lieven Vandenhaute.

Opleiding

Mortier studeerde kunstgeschiedenis in Gent en behaalde daarnaast het diploma van psychiatrisch verpleegkundige. Van 1991 tot 1999 was hij als wetenschappelijk medewerker verbonden aan het Dr. Guislain Museum, waar hij werkte op het vlak van de geschiedenis van de psychiatrie. In deze periode publiceerde hij in diverse literaire tijdschriften als De Gids, De Revisor, Het Nieuw Wereldtijdschrift en Optima.

Schrijverscarrière

Sinds 1999 leeft Mortier uitsluitend van zijn pen. Hij heeft al verscheidene romans, novelles, dichtbundels en essays gepubliceerd. Een r…Lees verder op Wikipedia