Boek
Nederlands

Altijd weer opstaan : een Duitse geschiedenis

Helga Schubert werd geboren in 1940, en leefde tijdens de meest turbulente jaren van de Duitse geschiedenis – die haar niet onaangetast liet. Tien jaar lang stond ze onder toezicht van de Stasi, strijd en verzet tekenden haar leven. Tegen het decor van een eeuw aan bloederige Europese geschiedenis, vertelt ze het verhaal van de moeizame relatie die ze met haar moeder had. De oorlog had haar verand
Onderwerp
Schubert, Helga
Titel
Altijd weer opstaan : een Duitse geschiedenis
Auteur
Helga Schubert
Vertaler
Goverdien Hauth-Grubben
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Vom Aufstehen : ein Leben in Geschichten
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Pluim, 2021
219 p.
ISBN
9789493256293 (paperback)

Besprekingen

Een bundel die blaakt van levenskunst

De 81-jarige Helga Schubert schreef een bundel beschouwingen over familietrauma's en dictatuurschade.

Helga Schubert was één van die schrijvers uit de DDR die vooral in het Westen werd opgemerkt. In 1980 werd ze uitgenodigd voor de Ingeborg Bachmann-wedstrijd in Oostenrijk, een belangrijk literair gebeuren in de Duitstalige wereld. Het DDR-regime zette haar onder druk om die uitnodiging te weigeren. Zo werd haar schrijversleven een worsteling tussen zich gedeisd houden en een eigen stem ontwikkelen.

Het is één van de ervaringen die Schubert beschrijft in de bundel Altijd weer opstaan, waarin ze terugblikt op haar leven. Symbolisch genoeg is het boek er gekomen nadat ze in 2020 opnieuw voor de Bachmann-wedstrijd werd uitgenodigd en tot haar eigen verbazing ook won. De schrijfster was immers al twintig jaar van het toneel verdwenen. Na de Duitse eenwording was ze even politiek actief, vervolgens trok ze zich terug op het platteland om er voor haar zieke man te zorgen. Al die jaren bleef ze schrijven, maar alleen voor intimi .

Een rode draad i…Lees verder

Terugblik op een moeder die slaat als je durft te hoesten

De Oost-Duitse schrijfster Schubert wist dat ze pas na de dood van haar moeder met enige relativering over hun kille relatie zou kunnen schrijven. De moeder wordt 101 en Schubert is dan ook al 80 als ze Altijd weer opstaan schrijft, een verzameling korte stukken waarin ze met humor, wrangheid en verwondering haar schijnwerper richt op kleine en grote gebeurtenissen uit haar leven: de indruk die sprookjes op haar maakten, de vader die kort na haar geboorte om het leven kwam, de zomers bij haar grootmoeder ('zo kon ik alle kilte overleven'), de bizarre ge- en verboden van de haar bespionerende Stasi, maar vooral de wrede onverschilligheid van haar moeder ('Ik had je moeten vergiftigen').

Zodra het over hun relatie gaat, schrijft Schubert over zichzelf in de derde persoon: 'Haar dochter, die door mijn moeder werd geslagen, soms gewoon omdat ze er was en hoestte.' Zo creëert ze afstand, maar wordt haar mooi vertelde verhaal ook des te hartverscheurender.

Uit het Duit…Lees verder