Boek
Nederlands

Cliënt E. Busken

Jeroen Brouwers (auteur)
+1
Cliënt E. Busken
×
Cliënt E. Busken Cliënt E. Busken

Cliënt E. Busken

Jeroen Brouwers (auteur)
Genre:
Een man, die in een zorginstelling hulpeloos zit vastgegord in een rolstoel, ergert zich aan het zorgpersoneel en de medebewoners.
Onderwerp
Psychiatrie
Titel
Cliënt E. Busken
Auteur
Jeroen Brouwers
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2020 | Andere uitgaves
256 p.
ISBN
9789025455941 (hardback)

Besprekingen

Een ode aan ons allemaal

Met Cliënt E. Busken schreef Jeroen Brouwers een nieuw hoogtepunt in zijn oeuvre. De taal zelf komt als de grote overwinnaar uit de bus.

Om en bij de tachtig is hij, E. Busken, net als Jeroen Brouwers zelf dus, die - om maar meteen met de deur in huis te vallen, want ik kan het niet langer voor mij houden - met Cliënt E. Busken een godswonderlijk boek heeft geschreven: een roman die de gebeurtenisloze totstilstandkoming van een zich doof houdend ik-personage behandelt, en waarin geen spoor van een intrige valt te bekennen, maar die zich niettemin laat lezen met de vaart waarmee een racekar zonder remmen de steilst denkbare bergtop afgesuisd komt.

Anders dan Brouwers is E. Busken er zeer slecht aan toe. Veroordeeld tot een rolstoel, moet zijn onbeheersbaar alle kanten tegelijk uit schokkende lijf daarbovenop door middel van verschillende riemen in bedwang gegespt blijven. Zo mogelijk nog erger is het feit dat hij het Madeleine geheten zorgcentrum dat hem na een ongelukkige val in zijn eenzame woning door de wereld is opgedrongen ervaart als niets beters dan een 'gevangenishotel'. Omschrijvingen van zichze…Lees verder

Vrolijk venijn

BOEKENBAL

JEROEN BROUWERS Cliënt E. Busken

‘Als ik voel dat het niet meer gaat, hou ik ermee op,’ zei Jeroen Brouwers anderhalf jaar geleden in Humo. Hij had al te veel door hem bewonderde schrijvers zien eindigen met inferieure boeken. Op 30 april wordt Brouwers 80, een leeftijd waarop je elke nieuwe roman veiligheidshalve meteen ook aankondigt als je laatste. Dat deed hij in 2014 al bij de verschijning van zijn onthutsende kostschoolroman ‘Het hout’, en dat doet hij nu opnieuw met ‘Cliënt E. Busken’, zijn vertelling over een verzorgingstehuis. Uit die nieuwe aanvulling op de reeds rijk gevulde Brouwersbibliotheek mag meteen blijken dat ‘het’ nog ‘gaat’. Meer nog, het loopt en stroomt en neigt naar ‘volle volte, het volste overvolle onverzadigbare uit zijn voegen barstende buiten zijn beddingen brekende overstromende met voeten tredende overschreeuwende overspannene’. Wie dacht dat Brouwers zich laat in…Lees verder

De roman bestaat uit de monologue intérieur van een zieke bejaarde man, E. Busken, die in een zorginstelling hulpeloos zit vastgegespt in een rolstoel. Busken ergert zich aan de infantiele behandeling door het zorgpersoneel, de arrogante houding van de artsen, de alom gebezigde eufemismen, en het domme en irritante gedrag van zijn medebewoners. Daarom heeft hij besloten voortaan te zwijgen. Maar in zijn hoofd formuleert hij de prachtigste volzinnen. Gefoeter op personeel en medebewoners wordt afgewisseld met herinneringen aan de tijd dat hij nog vol in het leven stond, zijn vroege jeugd in Nederlands-Indië, en zijn verfoeide moeder. En ondanks hevige bevingen, schrijft hij op faxrollen lange teksten in geheimschrift. Zijn enige vreugd in de dagelijkse sleur is roken. Maar ook op de rookplek zit het hem tegen. Zijn roken wordt bemoeilijkt door zijn bevingen, en medebewoners hebben het op zijn rookwaar voorzien. Het meest schrijnend zijn Buskens eenzaamheid en totale gebrek aan controle…Lees verder

Sta eens stil, gedachtencarrousel

De verwarde, welbespraakte geest van E. Busken is een goudmijn voor Jeroen Brouwers

Verhalen uit het verzorgingstehuis zijn 'ín', kijk maar naar het succes van Hendrik Groen. En onlangs verscheen van Erik Nieuwenhuizen 'Niemand vertelt je hier ooit wat', over een man die tegen zijn zin in een zorgcentrum zit. Jeroen Brouwers schreef een boek met hetzelfde uitgangspunt, 'Cliënt E. Busken'. Genoemde Busken zit doofstom en ongecoördineerd molenwiekend op de gesloten afdeling van Huize Madeleine, maar van binnen is hij nog volop in bedrijf, dat wil zeggen, ondanks zijn vermeende dementie borrelt en gist het nog in zijn hoofd. Het is daar een Jeroen Boschachtige bedoening (een tekening van Bosch siert het voorplat van dit boek), vol monstruositeiten, schrikwekkende gebeurtenissen, nachtmerrieachtige gedachten, boosheid en getier, een enkele keer afgewisseld met idyllische dromen.

Of het hier een natuurgetrouwe afbeelding van een gemiddeld dement en bejaard brein betreft, waag ik te betwijfelen, professor Scherder zal zich er niet in kunnen vinde…Lees verder

Over Jeroen Brouwers

Jeroen Godfried Maria Brouwers (Batavia, 30 april 1940) is een Nederlandse journalist, schrijver en essayist.

Biografie

Jeroen Brouwers is het vierde kind van Jacques Theodorus Maria Brouwers (1903-1964) en Henriëtte Elisabeth Maria van Maaren (1908-1981). Later werd nog een broertje geboren. Zijn vader werkte als boekhouder bij een architectenbureau.

Na de Japanse invasie begin 1942 en de capitulatie van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger werd zijn vader overgebracht naar een krijgsgevangenkamp in de buurt van Tokio. Brouwers belandde met zijn grootmoeder Elisabeth Henrica Pos (1885-1945), zijn moeder en zus eerst in het jappenkamp Kramat. Na een paar maanden werden ze overgeplaatst naar het kamp Tjideng, in een buitenwijk van Batavia. Zijn grootouders hebben de kampen niet overleefd. Hij schreef in 1981 over deze Japanse bezetting van Indonesië een boek Bezonken rood, vertaald in 1988 in het Engels als …Lees verder op Wikipedia