Boek
Nederlands

Naar Island! : vissers vertellen over de IJslandvaart

Katrien Vervaele (auteur)

Naar Island! : vissers vertellen over de IJslandvaart

In 1995 voer de Amandine voor de laatste keer de haven van Oostende binnen. Dit betekende meteen het einde van de IJslandvaart. Sinds de zeventiende eeuw vertrokken de zeilschepen vanuit Duinkerke en Grevelingen naar de rijke IJslandse viswateren. Duizenden vissers, waaronder ook Vlamingen, monsterden aan om te vertrekken in februari en terug te keren in september, met een ruim vol kabeljauw in he
Titel
Naar Island! : vissers vertellen over de IJslandvaart
Auteur
Katrien Vervaele
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Tielt: Lannoo, 2011
270 p. : ill.
ISBN
9789020996395 (paperback)

Besprekingen

Getuigenissen uit eerste hand zijn altijd leuker om te lezen of te bekijken dan historische verhalen. Dat de IJslandvaart een historische achtergrond heeft, zal niemand betwijfelen. Reeds in de zeventiende eeuw beproefden Vlaamse vissers hun geluk met de vangst op kabeljauw in de IJslandse wateren. Walvisvaarders merkten begin zeventiende eeuw voor de kusten van IJsland grote hoeveelheden kabeljauw op. Het was nog even wachten vooraleer in die nieuwe zeegebieden gevist werden. In de negentiende eeuw was de kabeljauwcampagne grootschalig. De ambachtelijke vangstmethoden werden geperfectioneerd. Overbevissing begon zich te laten gevoelen in het derde kwart van de twintigste eeuw en de IJslanders reageerden daarop met vangstbeperkingen en het instellen van een groter territoriaal gebied. Voor kleine reders werd het daardoor zeer lastig. In 1995 hield de laatste Vlaamse IJslandvaarder er dan ook mee op. Het laatste kabeljauwschip werd na veel inspanningen als museumschip op de kade in Oos…Lees verder
Dit boek schetst een beeld van de IJslandvaart door West-Vlaamse vissers. Al in de zeventiende eeuw beproefden zij met de vangst van kabeljauw hun geluk in de IJslandse wateren. Die traditie duurde voort tot 1995, toen de laatste Vlaamse IJslandvaarder er – onder meer als gevolg van vangstbeperkingen – mee ophield. De auteur verzamelde tal van mondelinge getuigenissen, die een staalkaart bieden van de erg diverse IJslandvaarders, gaande van vissers die de kabeljauwvangst maar een seizoen beoefend hebben tot echte rotten van 96 jaar. Ook de scheepsjongens, matrozen, bootsmannen, stuurmannen en schippers komen aan bod. We lezen over de angst bij de thuisblijvers, het harde werk, het wachten, de koude en de terugtocht. De auteur slaagt er goed in om alle aspecten van het zware leven op de vissersboten aan bod te laten komen. De verhalen worden nog verlevendigd door het gebruik van het West-Vlaamse dialect. Daarnaast zorgen de korte thematische hoofdstukken, die verlucht worden met zwart-…Lees verder